Πλαίσιο – Φιλοσοφία πρακτικής
Κατευθύνσεις και αρχές στις οποίες βασιζόμαστε
Στη βάση της πρακτικής μας έχουμε κάποιες αρχές σχετικά με την υγεία, τα φυτά, το άτομο.
Ο χώρος αυτός είναι ένας χώρος όπου είμαστε συνοδοιπόροι σε μια διαδικασία καθοδήγησης. Εγώ μοιράζομαι γνώση, παρατηρήσεις και προτάσεις· εσείς προχωράτε στην εφαρμογή με τον τρόπο που μπορείτε. Κι αυτό αναπροσαρμόζεται στην πορεία ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός. Βρισκόμαστε εδώ για να σας υποστηρίξουμε, κι όχι για να ασκήσουμε shaming – στιγματισμό στο γνώρισμα που φέρνετε, ή στο πώς καταφέρνετε -ή μη- να το διαχειριστείτε.
Η οπτική μου για τη δυσαρμονία είναι ότι ο άνθρωπος καλείται να ανταποκριθεί σε απαιτήσεις ενός συστήματος που παράγει εξάντληση, ανισότητα, αποκλεισμό. Αποδεχόμενοι το ότι υπάρχει μια ευθύνη και κάποια όρια για την καθεμία /τον καθένα, η δυσκολία ενός ανθρώπου να λειτουργήσει μέσα σε ένα επιβαρυντικό πλαίσιο, πιθανόν να αποτελεί ένδειξη υγείας, παρά ηθικό ελάττωμα/ προσωπική αποτυχία/ πρόβλημα προσαρμογής. Δηλ. προφανώς ένας άνθρωπος “αρρωσταίνει” όταν το περιβάλλον που καλείται να ζήσει κάθε άλλο παρά υποστηριστικό είναι, αλλά προβληματικό. Όταν αναζητούμε έναν υγιή κορμό, εκτός από το κλαδί-σύμπτωμα υπάρχει και η ρίζα-πλαίσιο συνθηκών που το παράγει.
Προσωπικά με ενδιαφέρει να τοποθετείται η ντροπή στην κατάλληλη κατεύθυνση. Όταν ο γιαλός είναι στραβός, ας μην θεωρείται αυτονόητα ως “υγιές” το ότι καταφέρνουμε να αρμενίζουμε στραβά (άρα σε ευθυγράμμιση με το γιαλό). Πιθανόν η επιτυχία κάποιων ατόμων που προσαρμόζονται πολύ καλά στον στραβό γιαλό, να έχει κόστος για το σύστημα. Με άλλα λόγια, όταν εξετάζουμε το πόσο “ανθεκτικό” είναι ένα κομμάτι -κι όχι ολόκληρο το σύστημα-, ίσως χρειάζεται να δούμε αν θυσιάζουμε υγιή και χρήσιμα κομμάτια του συστήματος, που προσφέρουν όφελος για το όλον.
Υπό μια τέτοια οπτική, αποσκοπώντας σε ένα πεδίο που παράγει υγεία κι ευκαιρίες ισότιμα για όλα τα μέρη του, κι όχι μόνο για εκείνα που συμμορφώνονται προς την αυθεντία, υπάρχουν όρια και στη συμβουλευτική σχέση. Η προσέγγισή μου διαφοροποιείται από προσεγγίσεις που απαξιώνουν ή στιγματίζουν ως μη λειτουργικό όποιον/α άνθρωπο δεν συμβαδίζει με μια κυρίαρχη πρακτική δικαιωματισμού που διεκδικεί χώρο και ευκαιρίες μονομερώς για κάποια άτομα στερώντας τη συμμετοχή από άλλα, καθώς αυτό δημιουργεί μη-βιώσιμο κοινό έδαφος.
Επιπλέον, αναγνωρίζοντας τα άτομα με νευροδιαφορετικότητα και υψηλή αισθητηριακή επεξεργασία, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τη συμβουλευτική σχέση δεν ευθυγραμμίζεται με πρακτικές ανισότητας όπου γνωρίσματα ανθρώπων που αποκλίνουν, ερμηνεύονται ως ψυχιατρικοποιημένο χαρακτηριστικό ή λόγο αποκλεισμού, ή όπου η προσωπική ιστορία ανθρώπων ερμηνεύεται ως τεκμήριο κατωτερότητας ή λόγο να τον ντροπιάσουν.
Αντιστρόφως, για εμένα η ισορροπία σημαίνει να διατηρείται —και όχι να αποφεύγεται— η πρόσβαση σε έναν ουσιαστικό διάλογο, καθώς και σε μηχανισμούς επαναφοράς στην πραγματικότητα. Αυτό αφορά και τις περιπτώσεις όπου κατασκευάζεται ή επικαλείται μια θέση ευαλωτότητας με τρόπο που αντιστρέφει την ευθύνη — από το πρόσωπο που προκαλεί την επιβάρυνση/ απαξίωση, προς το πρόσωπο που την επισημαίνει. Παράλληλα, σημαίνει να υπάρχει επίγνωση της θέσης από την οποία προσέρχεται ο καθένας, συμπεριλαμβανομένης και της οικονομικής. Μου είναι δύσκολο να διαπραγματεύομαι μια τεχνητή οικονομική δυσχέρεια για μια ήδη εξαιρετικά προσιτή υπηρεσία, όταν γνωρίζω ότι υπάρχει πραγματικό οικονομικό πλεονέκτημα 4-7 φορές μεγαλύτερο από το μέσο ελληνικό μισθό.
Σχετικά με τα βότανα ως μέρος της υπηρεσίας, είναι φυσικοί ζωντανοί οργανισμοί με τους οποίους οι άνθρωποι συνυπάρχουμε και αλληλεπιδρούμε για χιλιάδες χρόνια, έχοντας γνωρίσει τις ιδιότητές τους. Αυτή η γνώση αποτελεί μια πολύτιμη κληρονομιά, με την οποία αξίζει να επανασυνδεθούμε με σεβασμό και επίγνωση, παρά να κατασκευάζουμε και εκεί ανισότητες στην πρόσβαση.
Έχοντας αναφέρει τα παραπάνω, επιδιώκω η συμβουλευτική πρακτική για τη χρήση των βοτάνων να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και αμοιβαία κατανομή της ευθύνης. Κάθε δυσαρμονία αντιμετωπίζεται με συγκεκριμένες προτάσεις, μέσα σε ένα χρονικό πλάνο που αφήνει χρόνο στο σώμα να ανταποκριθεί. Ταυτόχρονα, φροντίζεται οι αμοιβές να είναι προσιτές χωρίς να περιέχουν κατάχρηση των βοτάνων ως πόρο πολυτελείας ούτε αισχροκέρδεια μπροστά στην ανάγκη κάποιου για ανακούφιση.
Αν αυτός ο τρόπος προσέγγισης σου ταιριάζει, απλά κάνε το επόμενο βήμα.
⇒ Επικοινωνήστε μαζί μας
